Van docent op het water naar voorman in de waterinfra

Soms begint een loopbaan niet met een plan, maar met een omweg. Koen werkt inmiddels bijna tien jaar bij Afezo, terwijl zijn achtergrond totaal niet in de infra ligt, maar in sport, buitensport en lesgeven. Hij rolde er min of meer toevallig in, en ontdekte onderweg dat deze wereld veel beter bij hem paste dan hij ooit had gedacht.

Van buitensport naar de klas

Vanaf zijn jeugd was Koen actief in de buitensport. Als puber gaf hij al les en werkte hij bij survival- en buitensportbedrijven, waar hij teambuildingactiviteiten in het Amsterdamse Bos verzorgde en ski- en zeilles gaf. Die richting zette hij logisch door met een opleiding aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding.

Na zijn opleiding werkte hij korte tijd als docent, onder meer in een traject waarbij leerlingen via sport en spel maatwerk kregen. Op een gegeven moment ging het persoonlijk niet goed met hem en kon hij zich niet meer goed tot het onderwijs zetten.

Een toevallige omweg naar Afezo

Via een vriend ging Koen daarna sloopwerk doen, vooral om even iets anders te doen en zijn hoofd ergens anders op te richten. Vanuit dat praktische werk kwam hij uiteindelijk bij Afezo terecht. Wat begon als een tijdelijke uitweg, bleek verrassend goed bij hem te passen. Hij heeft er niet bewust voor gekozen, hij is er eigenlijk ingerold, en juist dat maakt het bijzonder.

Lange tijd dacht hij dat hij ooit wel weer terug zou gaan naar sport of lesgeven, maar dat idee verdween steeds meer. "Ik heb het ontzettend naar mijn zin," zegt hij nu. Wat goed bij hem past: buiten en fysiek bezig zijn, iets concreets maken en veel vrijheid hebben in hoe hij een klus aanpakt.

Doorgroeien binnen Afezo

Koen begon bij Afezo met eenvoudige werkzaamheden, hielp mee, keek hoe anderen het deden en leerde vooral in de praktijk. Zijn ervaring lag eerst vooral in de riolering, en stap voor stap kwamen er opleidingen en verantwoordelijkheden bij. Inmiddels ontwikkelt hij zich ook binnen drinkwater, waardoor hij breder inzetbaar is geworden. Daarnaast volgde hij een certificering om met vervuilde grond te mogen werken.

Via SPG in Heerhugowaard rondde hij mbo-niveau 2 drinkwater af en werkt hij nu aan niveau 3. "Niveau 2 betekent dat je als monteur op locatie werkt," legt Koen uit. "Met niveau 3 ben je niet meer alleen iemand die meeloopt met een ploeg, maar degene die de klus draagt."

Van vaste structuur naar een eigen standaard

De overgang van sport en onderwijs naar de infra was voor Koen groot. Hij noemt het een totaal andere wereld. Het is voor hem duidelijk een mannenwereld, en dat is niet per se negatief, maar wel compleet anders dan wat hij gewend was. Vooral het verschil in structuur viel hem zwaar: het onderwijs bood veel vaste kaders, in de infra moest hij zelf ontdekken hoe hij zijn werk organiseert.

Hij vond zijn draai door steeds duidelijker te bepalen wat hij zelf belangrijk vindt: hoe hij een klus organiseert, welke kwaliteit hij wil leveren en hoe hij met zijn ploeg wil werken. "Werk kan op heel veel manieren gedaan worden," zegt hij, "maar je moet je eigen standaard ontwikkelen."

Meewerkend voorman in de waterinfra

Koen werkt nu als meewerkend voorman en eerste verantwoordelijke buisleidinglegger. Hij stuurt mensen aan en draagt verantwoordelijkheid voor de uitvoering, maar werkt zelf ook volop mee: hij wil niet alleen leidinggeven, maar zelf ook de leidingen leggen. Zijn werk ligt in de riolering en steeds meer in drinkwater, aan hoofdleidingen en huisaansluitingen, en hij organiseert het werkvak en de logistiek eromheen.

Zeker in Amsterdam volgt een klus volgens Koen niet altijd gewoon de tekening: er zijn veel uitzonderingen en onverwachte situaties. Daarom noemt hij het werk zelfs een beetje "knutselen": er zit een klein artistiek stukje in, naast spierkracht ook logisch nadenken, improviseren en praktische oplossingen bedenken.

Een leermeester met structuur

Marcel speelde een belangrijke rol in Koens ontwikkeling: een ervaren collega en een van de oudgedienden bij Afezo. Marcel werkte stapsgewijs, logisch en gestructureerd, precies wat Koen in die fase nodig had. Hij leerde van Marcel niet alleen hoe je technisch een leiding legt, maar ook de logistiek, voorbereiding en manier waarop je een klus van begin tot eind organiseert.

Ook de bedrijfscultuur bij Afezo paste goed bij zijn ontwikkeling: voorlieden krijgen binnen bepaalde kaders veel vrijheid om hun eigen werkvak en werkwijze in te richten, en die ruimte sloot aan bij hoe Koen uiteindelijk zijn plek in het vak vond.

Beeld versus werkelijkheid

Koen beseft dat de infra van buitenaf niet altijd een aantrekkelijk imago heeft. "Als je op straat naar een ploeg kijkt, denk je niet meteen: wauw, daar wil ik werken. Vroeger keek ik er zelf ook zo naar." Iets als riolering klinkt voor veel mensen niet direct aantrekkelijk, maar volgens Koen kun je je enorm vergissen in het beeld dat je van het werk hebt.

Eenmaal bezig ontdek je hoe leuk, veelzijdig en afwisselend het kan zijn: de ene keer sta je op een kraan, de andere keer leg je een leiding of ben je met iets heel anders bezig. Zijn belangrijkste boodschap: ga niet te snel af op het beeld van buitenaf. Laat zien wat je kunt en wilt leren, en er zijn binnen de sector heel veel mogelijkheden om iets te vinden dat goed bij je past.