Hoe Wubbolt van dertien jaar IT naar de weg- en waterbouw stapte

Soms moet je eerst veel verschillende paden bewandelen voor je de juiste afslag vindt. Wubbolt doorliep elektrotechniek, administratie en hypotheekadvies, en werkte dertien jaar als IT-engineer, voordat hij de weg- en waterbouw tegenkwam. Inmiddels werkt hij bij Fuhler en volgt hij de opleiding Vakman GWW. Hoe heeft hij die afslag nou gevonden?

Van kantoor naar kantoor naar kantoor

Wubbolt heeft een opvallend breed arbeidsverleden. Hij begon met een opleiding elektrotechniek en werkte ook een tijd in die richting. Toch paste dat niet bij hem. Daarna volgde een administratieve opleiding en werk in de administratie, en vandaar groeide hij door richting makelaardij en hypotheekadvies, tot hij ook daar klaar mee was. Toen kwam hij bij KPN terecht, waar hij dertien jaar als IT-engineer en programmeur werkte. Uiteindelijk verveelde dat, dus na zijn vertrek nam hij tweeënhalf jaar rust, en schreef zich bij zijn terugkeer in bij uitzendbureaus, waarna hij via de gemeente in contact kwam met Fuhler wegenbouw.

Klaar met binnen zitten

Wubbolt wilde niet opnieuw binnen of op kantoor werken. Hij had jarenlang binnen gezeten en wilde juist buiten aan de slag, met afwisseling, beweging en uitdaging. "Ik ben iemand die graag bezig is en uitdaging zoekt," vertelt hij. "Als iets te saai of eentonig wordt, ben ik er snel klaar mee."

Via een SROI-traject (Social Return On Investment) kwam Wubbolt bij Fuhler in beeld. Voor Fuhler was dat eerst vooral gekoppeld aan een project en de SROI-verplichting, maar al snel bleek Wubbolt meer dan "iemand voor tijdelijk op een project". Werkgever Carla vertelt dat hij direct veel inzet liet zien, ook zonder vakkennis: hij pakte opdrachten op, stelde vragen als hij iets niet begreep en toonde motivatie. Het vertrouwen groeide snel en Wubbolt stroomde door naar een volgend project, waarna Fuhler hem graag zelf in dienst wilde nemen.

Een gesprek in de bouwkeet

Nog even een stap terug. Want de infra was wel iets totaal anders. Voor Wubbolt was het eerste gesprek het spannendste moment. Hij verwachtte een sollicitatiegesprek zoals hij die kende, maar het vond plaats in een bouwkeet op een projectlocatie. Hij kwam uit een wereld van kantoren, nette kleding en geschoren naar afspraken gaan, en zat ineens tussen zijn toekomstige collega's koffie te drinken. Hij vond dat zo vreemd dat het na afloop niet helemaal lekker voelde. Niet omdat het negatief was, maar omdat alles zo nieuw en onverwacht was.

Starten zonder ervaring

Toch ging hij ervoor. Wubbolt gaf op zijn eerste dag meteen eerlijk aan dat hij nul ervaring had in de wegenbouw. In het begin deed hij vooral alles wat op zijn pad kwam: sleuven graven, stenen aanbrengen en klaarzetten en collega’s ondersteunen. Inmiddels verschilt zijn werkdag sterk per project: de ene keer worden hoogtes uitgezet voor een vluchtheuvel, de andere keer is hij bezig met straatbanden of lijnen. Hij is geen vaste stratenmaker en ook geen machinist, maar beweegt tussen allerlei werkzaamheden door en leert zo veel verschillende onderdelen van het vak kennen.

Opleiding Vakman GWW

Wubbolt volgt via SOMA de opleiding Vakman GWW: grond-, weg- en waterbouw. De wens kwam vanuit hemzelf, hij wilde graag weten wat hij doet en welke regels erbij horen. Hij is positief over hoe SOMA meedenkt als je extra uitleg nodig hebt. En op de werkvloer speelde uitvoerder Kees een belangrijke rol: iemand die veel uitleg gaf, duidelijk was en geduld had. Dat hielp Wubbolt enorm in de beginfase, al beseft hij dat niet iedere uitvoerder zo geduldig is.

Van cultuurshock naar werkplezier

De overstap van kantoor en IT naar de infra was een flinke cultuurverandering. Wubbolt noemt het een kleine cultuurshock: de grappen en manier van omgaan met elkaar zijn directer, informeler en rauwer dan hij op kantoor gewend was. Tegelijk vindt hij de omgeving leuk en de collega's prettig. De overstap heeft hem vooral werkplezier gebracht, dat vindt hij het belangrijkst.

Hij vindt het werk leuker en uitdagender dan kantoorwerk, dat op den duur eentonig werd: dezelfde plek, dezelfde mensen, dezelfde routine. In de infra werkt hij de ene keer in een woonwijk, de andere keer op kruisingen in Emmen, soms met veel contact met bewoners. Minder leuk vindt hij het weer. Maar hij ziet in dat regen, kou of hitte er nu eenmaal bij horen.

Wat hem trots maakt, is het zichtbare resultaat: een project begint vaak als een grote puinhoop, maar wordt uiteindelijk netjes opgeleverd. "Wat voor buitenstaanders chaos lijkt, is voor vakmensen eigenlijk gewoon georganiseerde chaos," zegt hij daarover.

Zijn advies: probeer het gewoon

Aan iedereen die twijfelt of dit vak iets voor hen is, heeft Wubbolt een duidelijk advies: probeer het gewoon. Maar wees je ervan bewust dat je het wel echt zelf moet willen. Je moet bereid zijn om te leren, vragen te stellen en er tijd in te steken. Zeker van buiten de sector is alles nieuw, maar met voldoende motivatie kan het snel gaan.

Zijn verhaal laat zien dat je niet jong hoeft te zijn of al ervaring hoeft te hebben om in te stappen, je moet vooral nieuwsgierig zijn, inzet tonen en openstaan voor een compleet andere wereld.

Herken je iets van Wubbolts verhaal, of overweeg je zelf de overstap naar de bouw en infra? Bekijk de beroepen en opleidingen op onze website.