Van koksmuts naar bouwhelm

Twintig jaar lang werkte Jeroen Lauffer in de horeca. Als chef-kok bij Carré had hij maar liefst drie keukens onder zijn hoede. Hij hield van het vak en van de bijzondere combinatie van horeca en theater. Toch zag zijn werkende leven er na de coronapandemie ineens heel anders uit.

Door een reorganisatie werd Jeroen boventallig verklaard. Stoppen was dus niet zijn eigen keuze, maar het gaf hem wel de kans om na te denken: wil ik nog verder in de horeca? Het antwoord was nee. Lange werkdagen, late avonden en volle weekenden: hij was er klaar mee.

Van mise-en-place naar werkvoorbereider

De keuze voor de bouw kwam niet uit de lucht vallen. Jeroen kluste al graag en keek met plezier naar verbouwingsprogramma’s op televisie, maar hij had geen idee van de mogelijkheden binnen de sector. Dat er ook allerlei kantoorfuncties waren, wist hij bijvoorbeeld niet. Hij nam contact op met verschillende detacheringsbureaus, waar zijn kwaliteiten en competenties in kaart werden gebracht. Uit de tests kwamen steeds dezelfde functies naar voren: werkvoorbereider en uitvoerder.

Nee heb je…

Via een adviseur mocht Jeroen een paar dagen meelopen met een werkvoorbereider bij Bloemendal Bouw. Dat beviel zo goed dat hij besloot de stoute schoenen aan te trekken. ‘Ik vroeg of ik het niet gewoon kon gaan proberen als werkvoorbereider. Ik heb nul ervaring, maar ik wil er alles voor doen om die op te doen en me te laten omscholen.’

Die kans kreeg hij, al was de eerste periode behoorlijk intensief. Jeroen kende de bouwtaal nog niet en hoorde constant termen die voor zijn collega’s vanzelfsprekend waren. ‘Ik stond de hele dag met mijn oren te klapperen.’ Door veel vragen te stellen en steeds meer taken op te pakken, vond hij langzaamaan zijn plek.

Groeien door te doen

Binnen een halfjaar groeide Jeroen door van junior naar werkvoorbereider. Tegelijkertijd volgde hij
’s avonds de opleiding basis bouwkunde, wat het hele traject behoorlijk pittig maakte. Ook op zijn werk moest hij veel zelf ontdekken. Hij kreeg alle ruimte om te leren, maar werd niet voortdurend bij de hand genomen. ‘Ik kon niet gewoon gaan zitten wachten, ik moest zelf laten zien wat ik kan.’

Dankzij die vrijheid, zijn nieuwsgierigheid en motivatie wist hij snel stappen te zetten. Inmiddels denkt Jeroen nog regelmatig terug aan zijn eerste project: een groot bedrijfspand met zowel verbouw als nieuwbouw – hij is er nog steeds bij betrokken voor het onderhoud. Met zo weinig ervaring was dat een flinke sprong in het diepe, en juist daarom is hij er trots op dat het lukte. Of hij inmiddels is uitgeleerd? ‘Nog lang niet! Uiteindelijk hoop ik door te groeien tot projectleider.’

Ook overstappen? Gewoon doen

Voor wie ook een overstap naar de bouw overweegt, heeft Jeroen een duidelijk advies: ga op onderzoek uit. Praat met mensen die je goed kennen. Leg contact met bedrijven in de bouw en kijk of je ergens kunt meelopen. ‘Je moet het gewoon proberen, anders weet je nooit of het bij je past. Zie het als een avontuur.’